پاورقی
 
قالب وبلاگ

کاش ما مردا هم یا جرات زنانه داشتیم و گریه می کردیم و یا هنر زنانه داشتیم و آنقدر حرف می زدیم تا خالی و سبک شویم، بجای اینکه هی حالمون بد باشه و ندونیم چرا و برای خوب شدنش هم ندونیم چه بکنیم، تو سن جوونی هم پیر بشیم و زیر 50سال هم سکته کنیم. 

کاش می شد ما مردا هم مثل بچه ها یا افرا محجورکه موجبات شادی و فراغت و بسط خاطر دیگران میشوند ، می تونستیم هم با شادی و خنده حال خودمونو خوبتر کنیم و هم به اطرافیان روح سرور و زندگی ببخشیم.

کاش به عنوان یک مخلوق ،جزء ناتوانترین و محتاجترین اونها نبودیمو می تونستیم حداقل برای انبساط خاطر وشرایط خودمون هم که شده، کاری بکنیم.

کاش الکی اینقدر سطح توقع جامعه و کائنات و خودمونو از خودمون بالا نمی بردیم ادعا های گزاف اشرفیت مخلوق بودن را نمی کردیم.

کاش کسی نوشته هامو نمی خوند که هم ازم به خاطر اعتقاداتم بدش بیاد و یا موجبات ناراحتی و انقباض خاطرش فراهم بشه و از طرفی دغدغه صحیح نوشتن و چطور نوشتن و ملاحظات دیگر و متنوع رو برای حقیر میسور نمی شد.

کاش یا موجودی اجتماعی خلق نمی شدیم یا حداقل حالا که اینطوری خلق شدیم اینقدر تنها نبودیم.

[ سه‌شنبه 23 آبان‌ماه سال 1391 ] [ 11:52 ب.ظ ] [ سروش ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

آمار سایت
تعداد بازدید ها: 11459